cykanie


cykanie
cykanie I {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. n III, blm, {{/stl_8}}{{stl_7}}od cz. cykać {{/stl_7}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}cykanie II {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. n III, lm D. cykanieań {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'urywany, trzeszczący, suchy odgłos wydawany przez świerszcze, koniki polne itp.': {{/stl_7}}{{stl_10}}Na łące słychać głośne cykanie koników polnych. Słuchać cykania świerszczy. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'odgłos wydawany przez niektóre mechanizmy (np. zegar, licznik); tykanie': {{/stl_7}}{{stl_10}}Trzeba nakręcić budzik, nie słyszę cykania. Ciche cykanie bomby zegarowej. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • cykanie — n I 1. rzecz. od cykać. 2. lm D. cykanieań «odgłos wydawany przez chodzący zegar lub inny mechanizm; tykanie» Przysłuchiwać się cykaniu zegarów. 3. lm D. ań «suchy, trzeszczący szmer wydawany przez niektóre owady, np. świerszcze» Zewsząd dochodzą …   Słownik języka polskiego

  • cykot — m IV, D. u, Ms. cykotocie; lm M. y «odgłos wydawany przez chodzący zegar; cykanie, cykotanie» Miarowy cykot budzika …   Słownik języka polskiego

  • świerszcz — m II, DB. a; lm M. e, D. y ( ów) 1. «Gryllus, owad z nadrodziny o tej samej nazwie, którego samiec wydaje charakterystyczny dźwięk; odznacza się krępym ciałem, głową kulistą z długimi czułkami; żyje w starych domach drewnianych lub na polach»… …   Słownik języka polskiego

  • świerszczyk — m III, DB. a, N. świerszczykkiem; lm M. i zdr. od świerszcz Cykanie świerszczyków …   Słownik języka polskiego

  • świerszcz — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mż III, lm D. y || ów {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} owad o podłużnym ciele i małej głowie z długimi czułkami, wydający charakterystyczny dźwięk (cykanie); żyje na polach oraz w… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień